فیلمنامه مسیر را مشخص میکند.
شخصیتها ساخته میشوند، دیالوگها نوشته میشوند و برای هر صحنه اتفاقی در نظر گرفته میشود.
همه میدانند قرار است چه اتفاقی بیفتد.
دوربین روشن میشود.
بازیگر وارد قاب میشود.
و ناگهان کاری میکند که در هیچکدام از نسخههای فیلمنامه وجود نداشته است.
گاهی داستان از همان لحظه واقعی میشود که یکی از آدمهایش کاری میکند که حتی نویسنده هم انتظارش را نداشت.
شاید بهجای گفتن یک جمله، سکوت کند.
شاید واکنشی نشان دهد که هیچکس برایش برنامهریزی نکرده بود.
یک نگاه، یک مکث یا حرکتی کوچک میتواند ناگهان معنای صحنه را تغییر دهد.
و عجیبتر اینکه همان لحظهی پیشبینینشده ممکن است از تمام نسخههای برنامهریزیشده واقعیتر به نظر برسد.
چرا؟
چون شخصیت برای چند ثانیه دیگر فقط مجموعهای از کلمات روی کاغذ نیست.
انگار خودش تصمیم گرفته است.
این یکی از جذابترین بخشهای همکاری در یک پروژهی تصویری است.
نویسنده شخصیت را خلق میکند، کارگردان مسیرش را شکل میدهد و بازیگر با تجربه و برداشت خودش چیزی وارد آن میکند که شاید هیچکدام از آنها بهتنهایی نمیتوانستند پیشبینی کنند.
گاهی همین برخورد نگاههاست که داستان را از نقشهی اولیه فراتر میبرد.
البته هر تغییر ناگهانی لزوماً بهتر نیست.
بداهه زمانی ارزش پیدا میکند که به شخصیت و جهان داستان وفادار بماند و چیزی را آشکار کند که نسخهی قبلی هنوز نتوانسته بود نشان دهد.
اینجاست که شناخت عمیق شخصیت اهمیت پیدا میکند.
گاهی بازیگر آنقدر شخصیت را درک کرده که واکنشی پیشنهاد میدهد و همه میگویند:
«بله؛ او دقیقاً همین کار را میکرد.»
حتی اگر آن رفتار تا چند دقیقه قبل در فیلمنامه وجود نداشته باشد.
این اتفاق فقط به بازیگری محدود نیست.
یک فیلمبردار میتواند در لحظه قاب متفاوتی پیدا کند. تدوینگر شاید ترکیبی غیرمنتظره از دو تصویر بسازد. طراح یا دیگر اعضای تیم هم ممکن است پیشنهادی بدهند که مسیر صحنه را به جای تازهای ببرد.
کستیار تلاش میکند پروژهها و متخصصان صنعت تصویر را به یکدیگر نزدیک کند؛ چون گاهی چیزی که یک پروژه نیاز دارد فقط اجرای دقیق همان برنامهی قبلی نیست.
گاهی به آدمی احتیاج دارد که بتواند امکانی را ببیند که هنوز در برنامه وجود ندارد.
پس شاید بهترین برداشت همیشه آن برداشتی نباشد که دقیقاً مطابق تصور اولیه ساخته شده است.
گاهی دوربین روشن میشود، اتفاقی غیرمنتظره رخ میدهد و برای چند ثانیه همه میفهمند که نباید جلویش را گرفت.
چون همان لحظه، داستان دیگر فقط نوشته نشده است.
زنده شده است.
کستیار؛ جایی که آدمهای خلاق، میتوانند چیزی فراتر از نسخهی نوشتهشده وارد داستان کنند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود