بازیگر فقط در صحنه بازی نمی‌کند؛ در فضا حرکت می‌کند

بازیگر فقط در صحنه بازی نمی‌کند؛ در فضا حرکت می‌کند ‌ وقتی یک صحنه را تماشا می‌کنیم، معمولاً بیشتر حواسمان به دیالوگ و بازی شخصیت‌هاست. اما یکی از تصمیم‌های مهم کارگردانی قبل از ثبت تصویر اتفاق می‌افتد: هر شخصیت دقیقاً کجا قرار بگیرد، چه زمانی حرکت کند و مسیر او در صحنه چگونه باشد؟ به طراحی و هماهنگی جایگاه و حرکت بازیگران در صحنه معمولاً Blocking گفته می‌شود. بلاکینگ فقط به این معنی نیست که به بازیگر بگوییم «اینجا بایست» یا «از این نقطه به آن نقطه برو». جای شخصیت‌ها می‌تواند رابطه، قدرت، فاصله و حتی تغییرات احساسی میان آن‌ها را نشان دهد. فرض کنید دو شخصیت در ابتدای یک گفت‌وگو در دو سمت متفاوت یک فضا قرار دارند. اگر در طول صحنه آرام‌آرام به یکدیگر نزدیک شوند، این حرکت می‌تواند بدون هیچ توضیح مستقیمی تغییر رابطه‌ی آن‌ها را نشان دهد. برعکس، دور شدن یکی از شخصیت‌ها ممکن است نشانه‌ی قطع ارتباط یا ایجاد فاصله باشد. معماری لوکیشن نیز روی بلاکینگ تأثیر می‌گذارد. دیوارها، راهروها، ستون‌ها، پله‌ها و مسیرهای منحنی می‌توانند حرکت شخصیت را محدود یا هدایت کنند. یک کارگردان می‌تواند به‌جای مبارزه با شکل فضا، از همان معماری برای طراحی حرکت استفاده کند. در صحنه‌هایی با چند بازیگر، این موضوع پیچیده‌تر می‌شود. اگر همه بدون طراحی مشخص در یک نقطه جمع شوند، تصویر ممکن است شلوغ و نامفهوم شود. اما با تعیین فاصله‌ها و مسیرهای مناسب، حتی تعداد زیادی شخصیت می‌توانند در قاب حضور داشته باشند و مخاطب همچنان بداند باید به چه کسی توجه کند. بلاکینگ ارتباط مستقیمی با دوربین هم دارد. گاهی دوربین برای دنبال کردن بازیگر حرکت می‌کند و گاهی برعکس، حرکت بازیگر طوری طراحی می‌شود که وارد یک قاب ثابت شود. بهترین نتیجه معمولاً زمانی شکل می‌گیرد که حرکت دوربین و حرکت بازیگر از ابتدا در ارتباط با یکدیگر طراحی شده باشند. حتی توقف کردن نیز بخشی از بلاکینگ است. شخصیتی که میان جریان حرکت دیگران ناگهان می‌ایستد می‌تواند فوراً توجه مخاطب را جلب کند. بنابراین کارگردانی حرکت فقط درباره‌ی راه رفتن نیست؛ زمان ایستادن، برگشتن، نزدیک شدن و خارج شدن از قاب هم اهمیت دارد. برای کارگردان‌ها و بازیگران فعال در کستیار، درک بلاکینگ مهارتی مهم است. بازیگر باید بتواند ضمن حفظ طبیعی بودن اجرا، جایگاه و حرکت خود را تکرار کند و کارگردان نیز باید بداند چگونه حرکت افراد را با قاب، لوکیشن و ریتم صحنه هماهنگ کند. گاهی قبل از اینکه شخصیت یک کلمه حرف بزند، مسیری که در صحنه طی می‌کند بخشی از داستان او را تعریف کرده است.