تکرار، همیشه انتخاب سادهتری است.
وقتی یک فرمول قبلاً جواب داده، طبیعی است دوباره به سراغ همان مسیر برویم؛ همان نوع روایت، همان تصویرها، همان انتخابها و همان راههایی که نتیجهشان تا حد زیادی قابل پیشبینی است.
اما بسیاری از آثاری که در ذهن میمانند، از جای دیگری آمدهاند.
بعضی اثرها ماندگار میشوند، چون جرئت کردهاند شبیه هیچچیز دیگری نباشند.
متفاوتبودن لزوماً به معنی عجیببودن نیست.
گاهی تفاوت فقط در یک زاویهی دید تازه است. در شخصیتی که معمولاً دیده نمیشود، روایتی که مسیر همیشگی را دنبال نمیکند یا حتی انتخاب یک همکار که تجربه و جهان متفاوتی را وارد پروژه میکند.
همین تفاوتهای کوچک میتوانند به یک اثر هویت بدهند.
در صنعت تصویر، هر متخصص بخشی از نگاه خودش را وارد پروژه میکند. نویسنده با جهان و تجربهی خودش مینویسد، کارگردان برداشت خودش را از داستان میسازد، بازیگر شخصیت را از زاویهای تازه کشف میکند و فیلمبردار، طراح یا تدوینگر میتواند زبان بصری متفاوتی برای اثر پیدا کند.
وقتی این نگاهها کنار هم قرار میگیرند، امکان ساخت چیزی به وجود میآید که صرفاً نسخهی دیگری از آثار قبلی نیست.
اینجاست که پیدا کردن آدمهای تازه اهمیت پیدا میکند.
گاهی پروژه برای متفاوتشدن به تجهیزات بیشتر یا بودجهی بزرگتر نیاز ندارد؛ شاید فقط به نگاهی نیاز دارد که قبلاً در اتاق حضور نداشته است.
کستیار تلاش میکند پروژهها و متخصصان صنعت تصویر را به یکدیگر نزدیکتر کند تا همکاریهای تازه، تجربههای متفاوت و ایدههای جسورانه فرصت بیشتری برای شکلگرفتن داشته باشند.
چون اگر قرار باشد داستان تازهای تعریف کنیم، شاید لازم باشد گاهی از خودمان بپرسیم:
اگر قرار نبود شبیه هیچچیز دیگری باشد، آن را چگونه میساختیم؟
کستیار؛ جایی که نگاههای متفاوت، به داستانها هویت تازه میدهند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود