بعضی تصویرها، خیلی قبل از روشن‌شدن پرده در ذهن ما زندگی می‌کنند

قبل از اینکه دوربین روشن شود، قبل از اولین برداشت و حتی قبل از اینکه پروژه‌ای رسماً آغاز شود، ممکن است بخشی از آن مدت‌ها در ذهن یک نفر زندگی کرده باشد. یک خیابان زیر باران. چهره‌ای در انتهای یک راهرو. نوری که از پنجره وارد اتاق می‌شود. یا صحنه‌ای که هنوز وجود خارجی ندارد، اما خالقش بارها آن را در ذهن خود دیده است. بعضی تصویرها، خیلی قبل از روشن‌شدن پرده در ذهن ما زندگی می‌کنند. اما دیدن یک تصویر در ذهن، تنها آغاز ماجراست. برای اینکه آن تصویر روزی روی پرده دیده شود، باید از مرز خیال عبور کند. نویسنده به آن داستان می‌دهد، کارگردان برایش زبان پیدا می‌کند، فیلم‌بردار نور و زاویه‌اش را می‌سازد، بازیگر به آن احساس می‌بخشد و ده‌ها متخصص دیگر کمک می‌کنند چیزی که زمانی فقط در ذهن یک نفر بوده، به جهانی قابل دیدن تبدیل شود. در این مسیر، هر نگاه تازه می‌تواند تصویر اولیه را کامل‌تر کند. گاهی حتی نتیجه دقیقاً همان چیزی نیست که در ابتدا تصور شده بود؛ بزرگ‌تر، عمیق‌تر و متفاوت‌تر می‌شود، چون آدم‌های مختلف بخشی از تجربه و خلاقیت خودشان را به آن اضافه کرده‌اند. همین‌جاست که همکاری از یک نیاز اجرایی فراتر می‌رود و به بخشی از فرآیند خلق تبدیل می‌شود. کستیار تلاش می‌کند صاحبان ایده، پروژه‌ها و متخصصان صنعت تصویر را به یکدیگر نزدیک‌تر کند؛ تا تصویری که هنوز فقط در ذهن زندگی می‌کند، بتواند آدم‌هایی را پیدا کند که برای ساخته‌شدن به آن‌ها نیاز دارد. چون فاصله‌ی میان یک تصویر خیالی و یک قاب واقعی، گاهی فقط با پیدا شدن چند همراه خلاق کمتر می‌شود. و شاید تصویری که امروز فقط تو می‌توانی ببینی، فردا روی پرده‌ای باشد که هزاران نفر آن را تماشا می‌کنند. ‌ کستیار؛ جایی که تصویرهای ذهن، راهشان را به سمت پرده پیدا می‌کنند.