صداهایی که سرِ صحنه ضبط نشدند
صدای قدمهایی که روی شن میشنویم، برخورد یک شیء با زمین، خشخش لباس یا حتی شکستن یک لیوان، همیشه همان صدایی نیست که هنگام فیلمبرداری ضبط شده است. بسیاری از این جزئیات بعد از پایان فیلمبرداری، در فضایی کاملاً متفاوت دوباره ساخته میشوند.
اینجاست که هنر فولی وارد ماجرا میشود. فولیآرتیست هنگام تماشای تصویر، با استفاده از وسایلی گاهی بسیار ساده، صدایی متناسب با حرکت شخصیتها تولید میکند. یک جفت کفش، مقداری خاک، تکهای پارچه یا چند وسیلهی روزمره میتوانند به ابزار ساخت دنیای صوتی یک فیلم تبدیل شوند.
نکتهی جالب این است که صدای ساختهشده لزوماً نباید با همان وسیلهای تولید شود که مخاطب در تصویر میبیند؛ مهم این است که نتیجه برای گوش او واقعی و باورپذیر باشد. زمانبندی هم اهمیت زیادی دارد، چون حتی صدای یک قدم باید دقیقاً با لحظهی برخورد پا با زمین هماهنگ شود.
فولی از آن بخشهای فیلمسازی است که اگر درست انجام شود، احتمالاً مخاطب اصلاً متوجه حضورش نمیشود؛ اما حذف آن میتواند یک صحنه را خالی و غیرواقعی جلوه دهد.
کستیار با ایجاد ارتباط میان متخصصان حوزههای مختلف تولید و پستولید، کمک میکند پروژههای تصویری به نیروهایی دسترسی پیدا کنند که حتی جزئیترین بخشهای یک اثر را حرفهایتر میکنند.
گاهی چیزی که باعث میشود یک تصویر را باور کنیم، نه چیزی است که میبینیم؛ بلکه صدایی است که درست در همان لحظه میشنویم.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود