قاب بعدی، جایی شروع می‌شود که تو تصورش می‌کنی ‌

قاب بعدی، جایی شروع می‌شود که تو تصورش می‌کنی ‌ هر پروژه تصویری، پیش از آنکه ساخته شود، ابتدا در ذهن کسی شکل می‌گیرد. یک تصویر، یک شخصیت، یک صحنه یا حتی احساسی ساده می‌تواند نقطه شروع اثری بزرگ باشد. تفاوت میان یک تصور و یک اثر واقعی، در شروع‌کردن و پیدا کردن آدم‌هایی است که بتوانند آن تصور را بسازند. کستیار کمک می‌کند ایده‌ها و استعدادها به یکدیگر برسند تا قاب بعدی از ذهن، وارد دنیای واقعی شود. ‌ هر چیزی که امروز روی پرده می‌بینیم، زمانی وجود خارجی نداشته است. نه دکور ساخته شده بود، نه دوربینی روشن بود و نه بازیگری مقابل لنز قرار داشت. همه‌چیز از تصور یک نفر شروع شده بود. شاید یک تصویر کوتاه در ذهن یک کارگردان، یک شخصیت در ذهن نویسنده یا حتی نوری خاص که یک فیلم‌بردار برای صحنه‌ای تصور کرده بود. دنیای تصویر از همین لحظه‌های کوچک ساخته می‌شود؛ لحظه‌ای که چیزی را می‌بینی که هنوز دیگران نمی‌توانند ببینند. اما تصور، فقط نقطه شروع است. برای اینکه یک تصویر ذهنی به قاب واقعی تبدیل شود، باید آدم‌های مختلفی کنار یکدیگر قرار بگیرند. بازیگر به شخصیت جان می‌دهد، فیلم‌بردار نگاه را به تصویر تبدیل می‌کند، طراح صحنه جهان داستان را می‌سازد و تدوینگر قطعات مختلف آن را کنار هم قرار می‌دهد. هر قاب، نتیجه برخورد یک تصور با مجموعه‌ای از توانایی‌هاست. گاهی ایده وجود دارد، اما تیم مناسب هنوز پیدا نشده است. گاهی نیز یک متخصص بااستعداد آماده خلق‌کردن است، اما هنوز به پروژه‌ای نرسیده که بتواند توانایی واقعی خودش را در آن نشان دهد. کستیار تلاش می‌کند این فاصله را کمتر کند؛ فضایی برای دیده‌شدن استعدادها، معرفی نمونه‌کارها، پیدا کردن متخصصان و شکل‌گیری ارتباط‌هایی که می‌توانند یک تصور را به پروژه‌ای واقعی تبدیل کنند. مهم نیست ایده امروز چقدر دور، بزرگ یا حتی غیرممکن به نظر برسد. بسیاری از قاب‌هایی که امروز تحسینشان می‌کنیم، زمانی فقط تصویری در ذهن یک نفر بوده‌اند. پس اگر چیزی را می‌توانی تصور کنی، شاید اولین بخش از مسیر ساختنش را همین حالا طی کرده‌ای. حالا باید آدم‌های درست را پیدا کنی، اولین قدم را برداری و اجازه بدهی آن تصویر از ذهن تو خارج شود. کستیار؛ قاب بعدی، جایی شروع می‌شود که تو تصورش می‌کنی.