قبل از ساخته شدن یک فضا، یک تصویر در ذهن شکل میگیرد
هیچ صحنهای در سینما اتفاقی ساخته نمیشود. پشت هر اتاق، خیابان، دفتر کار یا فضای خیالی که روی پرده میبینیم، مجموعهای از تصمیمها، طراحیها و آزمونها وجود دارد که خیلی زودتر از شروع فیلمبرداری آغاز شدهاند.
طراحی صحنه از یک ایدهی ساده شروع میشود؛ اینکه این فضا قرار است چه چیزی دربارهی داستان و شخصیتها بگوید. یک اتاق کوچک، یک خانهی بزرگ یا حتی یک گوشهی ساده از یک محیط میتواند اطلاعاتی دربارهی گذشته، شرایط زندگی و روحیهی یک شخصیت به مخاطب منتقل کند.
طراح صحنه برای رسیدن به نتیجهی درست، فقط به زیبایی ظاهری فکر نمیکند. رنگها، جنس متریالها، اندازهی فضا، چیدمان وسایل و حتی میزان خالی یا شلوغ بودن محیط، همه میتوانند بخشی از روایت باشند.
اسکچها و طراحیهای اولیه کمک میکنند ایدهها قبل از اجرای واقعی بررسی شوند. در این مرحله میتوان تغییرات را راحتتر انجام داد؛ رنگی را عوض کرد، جای یک عنصر را تغییر داد یا ترکیب کلی فضا را دوباره ساخت.
انتخاب متریال نیز اهمیت زیادی دارد. یک سطح چوبی، دیوار بتنی، پارچهی نرم یا فلز سرد، هرکدام حس متفاوتی به تصویر میدهند. این جزئیات کوچک وقتی در کنار نور، لباس و حرکت بازیگران قرار میگیرند، یک جهان قابلباور ایجاد میکنند.
همکاری میان طراح صحنه، کارگردان، فیلمبردار و دیگر بخشهای تولید باعث میشود فضای ساختهشده فقط یک پسزمینه نباشد؛ بلکه تبدیل به بخشی از داستان شود.
در کستیار، متخصصان طراحی صحنه و دیگر حرفهایهای صنعت تصویر میتوانند نگاه، مهارت و نمونهکارهای خود را معرفی کنند تا پروژهها افراد مناسب برای ساخت دنیای بصری موردنظرشان را راحتتر پیدا کنند.
هر فضایی که روی پرده میبینیم، زمانی فقط یک طرح کوچک روی کاغذ بوده است.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود