فیلمسازی بیش از آنکه هنر اجرای برنامهها باشد، هنر مدیریت اتفاقات پیشبینینشده است. تقریباً هیچ پروژهای دقیقاً مطابق آنچه روی کاغذ نوشته شده پیش نمیرود. شرایط آبوهوا تغییر میکند، تجهیزات با مشکل مواجه میشوند، زمانبندی جابهجا میشود، لوکیشن در دسترس نیست یا بخشی از برنامه به دلایل مختلف قابل اجرا نمیشود.
در چنین شرایطی، دانستن تنظیمات دوربین یا تسلط بر نرمافزارهای تدوین به تنهایی کافی نیست. چیزی که پروژه را جلو میبرد، توانایی پیدا کردن راهحل است. افراد حرفهای معمولاً به جای تمرکز روی مشکل، به دنبال گزینههای موجود میگردند. آنها میدانند که در بسیاری از مواقع، موفقیت پروژه به سرعت و کیفیت تصمیمگیری بستگی دارد.
یکی از تفاوتهای مهم میان افراد باتجربه و تازهواردها در همین موضوع دیده میشود. افراد کمتجربه معمولاً هنگام بروز مشکل متوقف میشوند و به دنبال شرایط ایدهآل میگردند. اما افراد حرفهای یاد گرفتهاند که با شرایط موجود کار کنند. آنها میدانند بهترین راهحل همیشه کاملترین راهحل نیست؛ گاهی بهترین انتخاب، عملیترین گزینه موجود است.
این مهارت در تمام بخشهای سینما کاربرد دارد. کارگردان هنگام تغییر شرایط فیلمبرداری به آن نیاز دارد. مدیر تولید برای حفظ برنامه پروژه از آن استفاده میکند. فیلمبردار هنگام مواجهه با محدودیتهای فنی به آن تکیه میکند و حتی تدوینگر نیز هنگام کنار هم قرار دادن تصاویر و رفع مشکلات روایت از همین توانایی بهره میبرد.
جالب اینجاست که بسیاری از لحظات خلاقانه در سینما از دل همین مشکلات به وجود آمدهاند. گاهی محدودیت بودجه باعث خلق راهکاری جدید شده است. گاهی نبود یک ابزار خاص باعث شده گروه به ایدهای بهتر برسد. بسیاری از نوآوریهای سینمایی در اصل پاسخی به یک مشکل بودهاند، نه نتیجه امکانات نامحدود.
توانایی حل مسئله فقط به دانش فنی وابسته نیست. آرامش در شرایط فشار، قدرت تحلیل، انعطافپذیری و توانایی همکاری با دیگران نیز در آن نقش دارند. به همین دلیل بعضی افراد با وجود دانش فنی متوسط، عملکرد بسیار موفقی در پروژهها دارند؛ زیرا میتوانند در شرایط دشوار تصمیمهای مؤثر بگیرند.
در بازار حرفهای نیز این مهارت ارزش زیادی دارد. پروژهها معمولاً به افرادی نیاز دارند که بتوانند بخشی از راهحل باشند، نه بخشی از مشکل. فردی که در شرایط پیچیده بتواند مسیر مناسبی پیدا کند، برای هر گروهی ارزشمند خواهد بود.
شاید به همین دلیل است که بسیاری از افراد موفق صنعت سینما، مهمترین درسهای خود را نه در کلاسهای آموزشی، بلکه در پروژههای واقعی آموختهاند. جایی که هر روز با مسئلهای جدید روبهرو شدهاند و مجبور بودهاند راهی برای عبور از آن پیدا کنند.
در نهایت، مهمترین مهارتی که کمتر درباره آن صحبت میشود، نه یک نرمافزار خاص است و نه یک تکنیک پیچیده فیلمبرداری. این مهارت توانایی مواجهه با شرایط غیرمنتظره و پیدا کردن راهحل در زمانی است که همه چیز طبق برنامه پیش نمیرود. زیرا در دنیای واقعی فیلمسازی، موفقیت معمولاً نصیب کسانی میشود که بتوانند در میان مشکلات، مسیر حرکت را پیدا کنند
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود