گاهی همهچیز برای ادامهی یک داستان آماده به نظر میرسد.
ایده وجود دارد، مسیر مشخص است و حتی بخش زیادی از پروژه شکل گرفته؛ اما جایی از کار، دری بسته باقی میماند.
هرچقدر هم تلاش میکنی، انگار چیزی کم است.
نه لزوماً یک ایدهی دیگر، نه تجهیزات بیشتر و نه حتی زمان بیشتر.
شاید چیزی که کم داری، یک آدم تازه باشد.
هر داستان، دری دارد که شاید کلیدش هنوز دست کسی باشد که وارد قصهات نشده.
ممکن است بازیگری باشد که شخصیت را به شکلی ببیند که تا امروز تصور نکردهای. شاید نویسندهای با یک پیشنهاد ساده، گره روایت را باز کند یا فیلمبرداری با نگاه متفاوت، زبان بصریای برای پروژه پیدا کند که مدتها دنبالش بودهای.
گاهی حتی یک گفتوگوی کوتاه با آدم درست میتواند دری را باز کند که مدتها بسته مانده است.
این همان چیزی است که همکاری را فراتر از تقسیم وظایف میبرد.
آدمهای تازه فقط برای انجام بخشی از پروژه وارد تیم نمیشوند؛ هرکدام تجربهها، سؤالها و زاویهی دید خودشان را هم با خود میآورند.
و شاید درست میان همین تفاوتها، کلیدی پنهان شده باشد.
در صنعت تصویر، پیدا کردن آدم مناسب گاهی میتواند بهاندازهی پیدا کردن خود ایده اهمیت داشته باشد. چون یک داستان ممکن است ظرفیتهای زیادی داشته باشد، اما برای آشکارشدن بعضی از آنها به حضور کسی نیاز داشته باشد که هنوز وارد قاب نشده است.
کستیار تلاش میکند فاصلهی میان این آدمها و پروژهها را کمتر کند؛ تا کارگردانها، تهیهکنندگان، هنرمندان و متخصصان صنعت تصویر بتوانند یکدیگر را پیدا کنند و همکاریهایی شکل بگیرد که شاید مسیر یک پروژه را باز کنند.
چون پشت بعضی درهای بسته، بنبست نیست.
فقط آدمی هنوز نرسیده که کلید مناسب را همراه خودش دارد.
کستیار؛ جایی که یک آشنایی تازه، میتواند درِ فصل بعدی داستان را باز کند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود