هر پروژه با یک انتخاب شروع میشود.
انتخاب یک ایده، یک مسیر، یک نگاه.
اما در میانهی راه، لحظهای وجود دارد که همهچیز دوباره به یک سؤال برمیگردد:
آیا همان چیزی را بسازیم که قبلاً جواب داده؟
یا قدمی برداریم به سمت چیزی که هنوز نمیدانیم چه خواهد شد؟
هر پروژه یک لحظه دارد؛ جایی که باید انتخاب کنی بین تکرار آنچه میدانی یا ساختن چیزی که هنوز وجود ندارد.
تجربههای گذشته به ما کمک میکنند.
روشهایی که امتحان شدهاند، اشتباههایی که از آنها یاد گرفتهایم و مسیرهایی که قبلاً نتیجه دادهاند، همه بخشی از ابزارهای ما هستند.
اما اگر همیشه فقط همان مسیرها را تکرار کنیم، شاید هیچوقت به جایی نرسیم که قبلاً دیده نشده است.
بعضی از ماندگارترین آثار زمانی شکل گرفتهاند که کسی تصمیم گرفته یک سؤال متفاوت بپرسد:
اگر این بار طور دیگری انجامش دهیم چه؟
اگر این شخصیت را از زاویهی دیگری ببینیم چه؟
اگر به جای دنبالکردن مسیر امن، راهی را امتحان کنیم که هنوز نقشهای برایش وجود ندارد چه؟
خلقکردن فقط پیدا کردن پاسخ نیست.
گاهی یعنی داشتن جسارت برای واردشدن به بخشهایی که هنوز ناشناختهاند.
در یک پروژهی تصویری، این انتخاب میتواند از هر جایی بیاید.
از نویسندهای که ساختار روایت را تغییر میدهد، از کارگردانی که سبک تازهای را امتحان میکند، از بازیگری که برداشت متفاوتی از شخصیت ارائه میدهد یا از همکاری تازهای که نگاهی وارد پروژه میکند که قبلاً وجود نداشته است.
آدمهای متفاوت، امکانهای متفاوت میسازند.
و گاهی همین تفاوت است که یک پروژه را از چیزی آشنا به تجربهای تازه تبدیل میکند.
کستیار تلاش میکند پروژهها و متخصصان صنعت تصویر را به یکدیگر نزدیک کند؛ تا ایدهها فقط در مسیرهای امتحانشده حرکت نکنند و فرصت برخورد با نگاههای تازه را پیدا کنند.
چون هر داستانی یک نقطهی انتخاب دارد.
لحظهای که میتوانی همان چیزی را بسازی که قبلاً دیدهای...
یا قدمی برداری و چیزی خلق کنی که هنوز کسی ندیده است.
کستیار؛ جایی که انتخابهای تازه، مسیر ساختن داستانهای تازه را باز میکنند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود