هیچ‌چیز در قاب، اتفاقی نیست ‌

هیچ‌چیز در قاب، اتفاقی نیست ‌ اتاق یک شخصیت را تصور کنید. کتابی که کنار تخت رها شده، عکسی که روی دیوار نصب شده، فنجانی قدیمی روی میز یا حتی رنگ پرده‌ها. شاید هیچ‌کدام در داستان درباره‌شان توضیح داده نشود، اما همه می‌توانند چیزی درباره‌ی صاحب آن فضا بگویند. در سینما، جزئیات صحنه فقط برای پُر کردن قاب نیستند. طراحان تلاش می‌کنند محیطی بسازند که انگار پیش از ورود دوربین هم وجود داشته است؛ فضایی با گذشته، عادت و نشانه‌هایی از آدم‌هایی که در آن زندگی می‌کنند. مثلاً خانه‌ی شخصیتی منظم با خانه‌ی فردی که زندگی آشفته‌ای دارد نمی‌تواند یکسان باشد. نوع وسایل، میزان فرسودگی آن‌ها، نحوه‌ی چیدمان و حتی چیزهایی که عمداً از محیط حذف شده‌اند، می‌توانند بدون یک خط دیالوگ اطلاعاتی درباره‌ی شخصیت منتقل کنند. بعضی از این جزئیات آن‌قدر ظریف‌اند که شاید مخاطب هیچ‌وقت مستقیماً متوجه‌شان نشود. با این حال، حضورشان باعث می‌شود جهان فیلم واقعی‌تر احساس شود. مخاطب ممکن است نداند چرا یک فضا را باور کرده، اما مجموعه‌ی همین انتخاب‌های کوچک در شکل‌گیری آن حس نقش داشته‌اند. به همین دلیل طراحی صحنه ترکیبی از زیبایی و روایت است. هر وسیله باید علاوه بر ظاهر مناسب، دلیلی برای حضور در آن جهان داشته باشد؛ چون گاهی یک شیء کوچک می‌تواند بیشتر از چند جمله درباره‌ی یک شخصیت حرف بزند. کستیار با ایجاد ارتباط میان پروژه‌ها و متخصصان صنعت تصویر، کمک می‌کند مهارت‌هایی مثل طراحی صحنه، دکور، اکسسوار و دیگر بخش‌های تولید راحت‌تر به پروژه‌هایی برسند که به نگاه و تخصص آن‌ها نیاز دارند. در یک قاب خوب، حتی چیزهایی که حرف نمی‌زنند هم بخشی از داستان را تعریف می‌کنند.