وسایلی که گذشته‌ای ندارند، اما داستان دارند ‌

وسایلی که گذشته‌ای ندارند، اما داستان دارند ‌ روی میز یک پراپ‌ساز ممکن است وسیله‌ای قرار داشته باشد که هیچ نمونه‌ای از آن در دنیای واقعی وجود ندارد؛ ابزاری متعلق به آینده، شیئی از یک تمدن خیالی یا وسیله‌ای شخصی که فقط برای یک شخصیت ساخته شده است. با این حال، وقتی آن را روی پرده می‌بینیم باید احساس کنیم سال‌هاست بخشی از آن دنیا بوده. اینجاست که طراحی پراپ فراتر از ساختن یک شیء زیبا می‌رود. طراح باید بداند این وسیله متعلق به چه کسی است، چه کاربردی دارد، چقدر قدیمی است و در چه جهانی استفاده می‌شود. خط‌وخش‌ها، رنگ‌رفتگی، جنس قطعات و حتی نحوه‌ی قرار گرفتن یک دکمه می‌توانند بخشی از این اطلاعات را بدون هیچ توضیحی منتقل کنند. بعضی پراپ‌ها فقط چند ثانیه در تصویر دیده می‌شوند، اما همان چند ثانیه برای آشکار شدن یک جزئیات اشتباه کافی است. به همین دلیل، از طراحی اولیه و انتخاب متریال گرفته تا رنگ‌آمیزی و کهنه‌کاری، همه‌چیز باید با منطق جهان داستان هماهنگ باشد. این وسایل گاهی آن‌قدر با یک شخصیت یا فیلم پیوند می‌خورند که بعدها خودشان به نشانه‌ای از آن اثر تبدیل می‌شوند؛ چیزی که مخاطب با دیدنش، بدون حضور بازیگر یا شنیدن نام فیلم، داستان را به یاد می‌آورد. کستیار با ایجاد ارتباط میان هنرمندان، متخصصان و پروژه‌های صنعت تصویر، کمک می‌کند مهارت‌های تخصصی مثل طراحی و ساخت پراپ نیز راحت‌تر به پروژه‌هایی برسند که به آن‌ها نیاز دارند. یک پراپ خوب نباید شبیه چیزی باشد که دیروز ساخته شده؛ باید شبیه چیزی باشد که سال‌ها در دنیای داستان زندگی کرده است.