مقالات محتوایی1405/06/07

وقتی محیط از شخصیت بزرگ‌تر می‌شود ‌

در سینما اندازه‌ی یک شخصیت در قاب فقط نتیجه‌ی فاصله‌ی دوربین نیست. فیلم‌ساز می‌تواند با کوچک یا بزرگ نشان دادن شخصیت نسبت به محیط، احساس کاملاً متفاوتی در مخاطب ایجاد کند.

اشتراک‌گذاری ۲ دقیقه

متن مقاله

وقتی محیط از شخصیت بزرگ‌تر می‌شود ‌ در سینما اندازه‌ی یک شخصیت در قاب فقط نتیجه‌ی فاصله‌ی دوربین نیست. فیلم‌ساز می‌تواند با کوچک یا بزرگ نشان دادن شخصیت نسبت به محیط، احساس کاملاً متفاوتی در مخاطب ایجاد کند. گاهی یک انسان کوچک در مقابل دریایی عظیم، بیشتر از یک نمای نزدیک درباره‌ی وضعیت او حرف می‌زند. این مفهوم به مقیاس یا Scale در تصویر مربوط می‌شود. مغز ما اندازه‌ی اشیا را با مقایسه‌ی آن‌ها با عناصر آشنا درک می‌کند. حضور یک انسان در کنار صخره، ساختمان یا منظره‌ای وسیع بلافاصله به مخاطب کمک می‌کند بزرگی محیط را احساس کند. به همین دلیل اضافه شدن یک شخصیت کوچک به یک نمای طبیعی می‌تواند کل برداشت ما از تصویر را تغییر دهد. بدون حضور او شاید فقط یک ساحل زیبا ببینیم؛ اما وقتی انسانی کوچک مقابل آن قرار می‌گیرد، ناگهان عظمت دریا و صخره‌ها قابل لمس‌تر می‌شود. فیلم‌ساز می‌تواند از این اختلاف مقیاس برای روایت نیز استفاده کند. شخصیتی که در محیطی بسیار بزرگ و مسلط قرار گرفته، ممکن است تنها، سردرگم یا در برابر شرایطی فراتر از کنترل خودش دیده شود. در مقابل، پر کردن قاب با همان شخصیت می‌تواند حضور و قدرت بیشتری به او بدهد. مقیاس حتی می‌تواند در طول یک سکانس تغییر کند. ممکن است صحنه با نمای بسیار باز آغاز شود و شخصیت تقریباً در محیط گم شود؛ سپس دوربین به‌تدریج به او نزدیک شود. این حرکت ساده می‌تواند مخاطب را از مشاهده‌ی «موقعیت» به تجربه‌ی «احساس شخصیت» منتقل کند. رنگ نیز به خوانایی مقیاس کمک می‌کند. وقتی شخصیت کوچک است، اگر لباس او با محیط تضاد داشته باشد، همچنان به‌راحتی دیده می‌شود. مثلاً حضور یک رنگ گرم میان حجم بزرگی از آبی و خاکستری می‌تواند چشم را مستقیماً به سمت شخصیت هدایت کند، بدون اینکه لازم باشد اندازه‌ی او در قاب افزایش پیدا کند. البته بزرگ بودن محیط همیشه به معنی کوچک و ضعیف بودن شخصیت نیست. گاهی همین نسبت می‌تواند حس آزادی، کشف یا مواجهه با جهانی ناشناخته را ایجاد کند. معنای تصویر به داستان، حرکت شخصیت، صدا و نماهای قبل و بعد وابسته است. برای فیلم‌برداران و کارگردان‌های فعال در کستیار، توجه به مقیاس می‌تواند نمونه‌کارها را از مجموعه‌ای از قاب‌های صرفاً زیبا فراتر ببرد. یک تصویر حرفه‌ای نشان می‌دهد سازنده می‌داند اندازه‌ی سوژه در قاب چگونه می‌تواند رابطه‌ی او با جهان داستان را تعریف کند. گاهی برای اینکه بزرگی یک جهان را نشان بدهی، کافی است انسان را در آن کمی کوچک‌تر کنی. 🌊🎬

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده.

برای ثبت دیدگاه وارد شوید.