گاهی یک ایده روی کاغذ درست به نظر میرسد، اما چیزی در آن کم است.
شخصیتها حضور دارند، مسیر داستان مشخص است و حتی پایان را هم میدانی؛ بااینحال احساس میکنی هنوز آن اتفاقی که باید، نیفتاده است.
در چنین لحظهای شاید مسئله خود داستان نباشد.
شاید فقط از یک زاویه به آن نگاه کردهای.
گاهی داستان تازه، از لحظهای شروع میشود که جرئت میکنی همهچیز را برعکس ببینی.
اگر داستان را از پایان شروع کنیم چه؟
اگر شخصیتی که همیشه قهرمان میدانستیم این بار مانع اصلی باشد چه؟ اگر دوربین بهجای دنبالکردن اتفاق مهم، روی کسی بماند که همه فراموشش کردهاند؟
گاهی همین تغییر ساده، قواعد بازی را عوض میکند.
چیزی که تا چند لحظه قبل یک داستان آشنا بود، ناگهان سؤالهای تازهای ایجاد میکند. شخصیتها معنای دیگری پیدا میکنند و حتی اتفاقهایی که قبلاً بدیهی به نظر میرسیدند، از زاویهی جدید متفاوت دیده میشوند.
این همان قدرت زاویهی دید است.
در صنعت تصویر، هر متخصص میتواند چنین زاویهای را با خودش وارد پروژه کند. نویسنده ممکن است ساختار روایت را زیرورو کند، فیلمبردار با یک قاب متفاوت معنای صحنه را تغییر دهد، بازیگر برداشت تازهای از شخصیت ارائه کند و تدوینگر از همان تصاویر، روایت دیگری بسازد.
به همین دلیل، حضور آدمهای متفاوت فقط تعداد اعضای یک تیم را بیشتر نمیکند.
هر آدم تازه میتواند یک زاویهی تازه برای دیدن همان جهان باشد.
کستیار تلاش میکند پروژهها و متخصصان صنعت تصویر را به یکدیگر نزدیکتر کند؛ تا نگاهها و تجربههای متفاوت فرصت برخورد پیدا کنند و ایدههایی که در مسیرهای آشنا متوقف شدهاند، از زاویهای دیگر دوباره دیده شوند.
چون گاهی داستان بعدی جایی دور از دسترس پنهان نشده است.
همان داستان قبلی روبهروی توست؛ فقط باید جرئت کنی آن را بچرخانی و ببینی از سمت دیگر چه شکلی است.
کستیار؛ جایی که یک زاویهی تازه، میتواند همان ایده را به داستانی کاملاً تازه تبدیل کند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود