گاهی یک داستان را بارها بررسی میکنی و هیچ ایراد مشخصی پیدا نمیکنی.
شخصیتها درستاند.
فضا شکل گرفته.
تعارض وجود دارد.
شروع و پایان هم سر جای خودشان هستند.
روی کاغذ، همهچیز باید کار کند.
اما وقتی به تصویر کامل نگاه میکنی، هنوز احساس میکنی چیزی کم است.
گاهی همهچیز سر جای خودش است؛ اما داستان هنوز منتظر اتفاقیست که طبق هیچ منطقی نباید رخ بدهد.
همان اتفاقی که نمیتوانی بهسادگی از روی فرمولها پیدایش کنی.
شاید تصمیمی باشد که یک شخصیت برخلاف تمام انتظارها میگیرد. شاید تصویری عجیب باشد که قواعد بصری اثر را برای چند لحظه میشکند. شاید شخصیتی وارد قصه شود که اصلاً جایی در نسخهی اول نداشته یا یکی از اعضای تیم پیشنهادی بدهد که در ابتدا بیش از حد غیرمعمول به نظر برسد.
همین اتفاق میتواند چیزی را در داستان بیدار کند.
چون میان «درست بودن» و «ماندگار شدن» تفاوت وجود دارد.
یک داستان میتواند تمام اجزای لازم را داشته باشد و همچنان قابل پیشبینی باقی بماند. گاهی چیزی که آن را متفاوت میکند، همان عنصری است که در هیچ چکلیستی جایی برایش تعریف نشده است.
یک ناهماهنگی کوچک در میان تمام هماهنگیها.
در فرایند خلق، چنین لحظههایی اغلب زمانی شکل میگیرند که نگاههای متفاوت با یکدیگر برخورد میکنند.
بازیگر ممکن است واکنشی پیشنهاد کند که در فیلمنامه نیست. فیلمبردار شاید قابی پیدا کند که با برنامهی اولیه تفاوت دارد. نویسنده ممکن است ناگهان تصمیم بگیرد قانونی را که خودش برای جهان داستان ساخته، در حساسترین لحظه زیر سؤال ببرد.
حتی یک آدم تازه میتواند همان متغیر پیشبینینشده باشد.
کسی که وارد پروژه میشود، سؤال متفاوتی میپرسد و باعث میشود همه برای لحظهای به چیزی که قطعی تصور میکردند دوباره نگاه کنند.
کستیار تلاش میکند پروژهها و متخصصان صنعت تصویر را به یکدیگر نزدیک کند تا امکان چنین برخوردهایی بیشتر شود؛ چون همکاری فقط برای اجرای بهتر یک برنامه نیست.
گاهی همکاری باعث میشود چیزی وارد برنامه شود که اصلاً قرار نبود وجود داشته باشد.
پس وقتی همهچیز درست است اما هنوز احساس میکنی چیزی کم داری، شاید لازم نباشد قطعات موجود را دوباره جابهجا کنی.
شاید فقط یک قطعهی دیگر وجود دارد.
قطعهای که هنوز نمیدانی چیست، از کجا میآید یا حتی چرا باید آنجا باشد.
اما وقتی بالاخره وارد داستان شود، ممکن است همان لحظه بفهمی چرا تمام این مدت جایش خالی بوده است.
کستیار؛ جایی که یک برخورد غیرمنتظره، میتواند قطعهی گمشدهی یک داستان متفاوت باشد.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود