گاهی فکر میکنیم برای کاملشدن یک پروژه فقط باید جای خالیها را پر کنیم.
بازیگر پیدا کنیم، فیلمبردار انتخاب کنیم، نویسنده یا طراح مناسب را به تیم اضافه کنیم و مطمئن شویم هر بخش، متخصص خودش را دارد.
اما همکاری همیشه فقط دربارهی پرکردن جای خالی نیست.
گاهی یک نفر وارد پروژه میشود و چیزی اتفاق میافتد که در هیچ شرح وظیفهای نوشته نشده بود.
گاهی یک آدم تازه، چیزی به داستان اضافه نمیکند؛ دنیای تازهای برایش میسازد.
شاید بازیگری شخصیت را از زاویهای ببیند که نویسنده هنگام نوشتن تصور نکرده بود.
شاید یک فیلمبردار با انتخاب نور یا قاببندی متفاوت، هویت بصری تازهای برای اثر پیدا کند. یک طراح میتواند فضای داستان را گسترش دهد و تدوینگر ممکن است از میان همان تصاویر موجود، ریتم و روایتی کاملاً متفاوت بیرون بکشد.
این آدمها فقط کار خودشان را انجام نمیدهند.
آنها امکان تازهای وارد پروژه میکنند.
و گاهی همین امکان تازه باعث میشود سؤالهایی مطرح شوند که قبل از حضورشان وجود نداشتند: اگر شخصیت را طور دیگری ببینیم چه؟ اگر این صحنه را متفاوت روایت کنیم چه؟ اگر بهجای مسیر آشنا، سراغ انتخابی برویم که هنوز امتحان نشده است چه؟
از دل همین سؤالها، جهان پروژه بزرگتر میشود.
به همین دلیل، انتخاب آدمهای یک تیم فقط به رزومه و مهارت فنی محدود نمیشود. نگاه، تجربه و نوع مواجههی هر فرد با داستان هم میتواند بخشی از نتیجهی نهایی باشد.
گاهی تفاوت میان یک پروژهی معمولی و اثری که هویت خودش را پیدا میکند، حضور کسی است که چیزی را میبیند که دیگران هنوز ندیدهاند.
کستیار تلاش میکند پروژهها و متخصصان صنعت تصویر را به یکدیگر نزدیکتر کند؛ تا پیدا کردن آدم مناسب فقط به معنای تکمیل تیم نباشد، بلکه فرصتی برای کشف نگاهها، ایدهها و مسیرهای تازه باشد.
چون بعضی آدمها وقتی وارد یک داستان میشوند، فقط بخشی از آن نمیشوند.
مرزهای چیزی را که آن داستان میتواند باشد، جابهجا میکنند.
کستیار؛ جایی که آدمهای تازه، میتوانند جهانهای تازهای برای داستانها بسازند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده.
برای ثبت دیدگاه وارد شوید. ورود