مقالات محتوایی1405/06/06

گاهی یک شخصیت، باید چند بار در قاب دیده شود ‌

آینه و شیشه در سینما فقط بخشی از دکور نیستند. یک فیلم‌ساز می‌تواند با استفاده از انعکاس، بدون اضافه کردن حتی یک خط دیالوگ، اطلاعاتی درباره‌ی شخصیت، احساس او یا رابطه‌اش با محیط در اختیار مخاطب قرار دهد.

اشتراک‌گذاری ۲ دقیقه

متن مقاله

گاهی یک شخصیت، باید چند بار در قاب دیده شود ‌ آینه و شیشه در سینما فقط بخشی از دکور نیستند. یک فیلم‌ساز می‌تواند با استفاده از انعکاس، بدون اضافه کردن حتی یک خط دیالوگ، اطلاعاتی درباره‌ی شخصیت، احساس او یا رابطه‌اش با محیط در اختیار مخاطب قرار دهد. وقتی یک شخصیت هم‌زمان به‌صورت واقعی و در چند انعکاس دیده می‌شود، تصویر دیگر فقط ثبت چهره‌ی او نیست. قاب می‌تواند احساس دوگانگی، سردرگمی، فاصله یا حتی چندوجهی بودن شخصیت را منتقل کند. به همین دلیل انعکاس یکی از ابزارهای جذاب روایت بصری است. البته حضور آینه همیشه قرار نیست معنای روان‌شناختی پیچیده‌ای داشته باشد. گاهی فیلم‌بردار از انعکاس فقط برای ساختن ترکیب‌بندی متفاوت استفاده می‌کند. به‌جای قرار دادن مستقیم شخصیت در مرکز تصویر، می‌توان او را از طریق یک سطح بازتابنده دید و اطلاعات بیشتری از محیط را هم در همان قاب حفظ کرد. شیشه امکان دیگری هم ایجاد می‌کند: ترکیب دو فضا در یک تصویر. وقتی دوربین از پشت یا مقابل شیشه فیلم‌برداری می‌کند، ممکن است هم فضای پشت شیشه دیده شود و هم تصویر منعکس‌شده‌ی فضای مقابل آن. نتیجه، قابی چندلایه است که عمق بیشتری نسبت به یک تصویر معمولی دارد. اما کنترل چنین قابی ساده نیست. زاویه‌ی دوربین، فاصله‌ی بازیگر، شدت نور داخل و بیرون فضا و حتی کوچک‌ترین تغییر در موقعیت دوربین می‌تواند انعکاس را کاملاً تغییر دهد. چیزی که در نگاه اول تصادفی به نظر می‌رسد، در یک فیلم حرفه‌ای ممکن است نتیجه‌ی تنظیم بسیار دقیق باشد. انعکاس همچنین می‌تواند اطلاعات را از مخاطب پنهان کند. ممکن است ابتدا فقط تصویر شخصیت را روی شیشه ببینیم و چند لحظه بعد متوجه حضور واقعی او در بخش دیگری از قاب شویم. فیلم‌ساز با همین بازی ساده می‌تواند نگاه مخاطب را هدایت کند و زمان کشف اطلاعات را تحت کنترل بگیرد. نکته‌ی مهم این است که چنین تکنیکی زمانی تأثیرگذار است که دلیل مشخصی برای استفاده از آن وجود داشته باشد. اگر هر قاب فقط برای متفاوت بودن پیچیده شود، تکنیک خیلی زود توجه مخاطب را از داستان می‌گیرد. فرم زمانی قدرتمند است که در خدمت احساس و روایت باشد. برای فیلم‌برداران، کارگردانان و دیگر متخصصان تصویر در کستیار، نمونه‌کارهایی که استفاده‌ی خلاقانه از انعکاس، شیشه و لایه‌های بصری را نشان می‌دهند می‌توانند نگاه متفاوت فرد را به تصویرسازی نمایش دهند؛ چیزی فراتر از صرفاً ثبت یک قاب زیبا. گاهی برای شناختن یک شخصیت، دیدن چهره‌اش کافی نیست؛ باید انعکاسش را هم ببینیم.

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده.

برای ثبت دیدگاه وارد شوید.